40810190

Blog week 4

Mon, 29 Jun 2026 01:13:23 GMT

Eten

Deze blog kon niet lang uitblijven. Zoals jullie weten leef ik voor lekker eten.

Vorige week waren we in Oaxaca, de culinaire hoofdstad van Mexico. En afgelopen donderdag was ik jarig, en had Joris al maanden geleden een reservering voor een restaurant gedaan. Waar we precies gingen eten was tot in de ochtend een verrassing. Dus na deze hoogtepunten met eten, toch maar een extra blog ingelast.

Vanuit ons hostel in Oaxaca hebben we met groepje een streetfood toer met een gids gedaan. Daarmee langs 6 verschillende tentjes op verschillende markten geweest. Het eten van insekten is in heel Mexico erg normaal, en dat was dan ook een stop op de markt. Daarnaast heeft Oaxaca zijn eigen kaas, quesillo, wat een beetje op mozzarella lijkt maar dan wat meer in strengen is. Op de foto hieronder is het goed te zien. Verder een soort mais-chocolade melk (tejate), bbq gerechten en zoete dingen.

Voordat we met de bus naar Oaxaca reden hadden we deze Netflix docu gekeken: Street Food: Latin America . De ster van deze docu is Doña Vale. Zij maakt met haar speciale morita saus de lekkerste Memelas (hieronder). Dat zijn kleine tortillas van blauw maismeel met die heerlijke saus en de lokale quesillo kaas. Die moesten we natuurlijk proeven! Ze kosten nog geen euro per stuk, en smaken heerlijk.

Op mijn verjaardag kreeg ik in de ochetend dan eindelijk te horen waar we die avond gingen eten: Quintonil in Mexico City. Dit restaurant staat op plek 3 op de lijst van wereld beste restaurants. Nu is het niet zo dat ik die lijst elk jaar bijhoud, maar wat een belevenis! En wat een onwijs lief verjaardagscadeau om mee verrast te worden.

Die avond speelde ook het Nederlandse elftal, dus voor het diner hadden we een paar deuren naast het restaurant een plekje gevonden waar we voetbal konden kijken. Daardoor zagen we al een beetje de reuring van het restaurant. Mensen die voor de zaak op de foto gingen, en het hielp met de voorpret.

Ten eerste was de bediening van het restaurant heel goed. Gelukkig helemaal niet stijf of te beleefd, maar het was hier een hele fijne combinatie van warm, grappig en soms een beetje gek.

We kregen een 11-gangen diner, en de meeste groenten en kruiden worden gekweekt op 30 meter van het restaurant af in een stadstuin. Alle borden zagen er zo mooi uit, en het eten was niet normaal lekker. Aan het einde van de hartige gerechten kwamen er vier houten schaaltjes op tafel. Daarin zaten springhanen, vliegende mieren, kevers en larven. Gelukkig vertelden ze dat we die hiervoor al hadden gegeten, en dat we dat vast niet door hadden gehad. Dat klopte gelukkig, en als kind ben ik opgegroeid met maden in de koelkast om mee te vissen. Toch was ik blij dat ik ze niet bewust geproefd, dan wel gezien heb in het eten. Daarna kwamen nog heerlijke zoete gerechten. Tussendoor kreeg ik als verjaardagscadeau nog een kleine rondleiding door het restaurant, met uitleg hoe alles georganiseerd werd. Helemaal voldaan kregen we bij vertrek ook nog een fles huisgemaakte tequila mee.

Ik kan niet beloven dat er hierna geen blogs meer over eten komen.

Blog week 3

Sun, 21 Jun 2026 21:15:25 GMT

Vervoer

De taken tijdens onze wereldreis zijn netjes verdeeld. Joris is verantwoordelijk voor het vervoer. We hebben al allerlei verschillende soorten vervoer gehad. Toen we aan de kust verbleven waren het vooral ferry’s, bootjes, fietsjes en taxi’s. Op Holbox rijden ook taxi’s maar meer als een soort golfkarretjes. Het succes van een kleine boot op open zee is inmiddels bekend. De ferry’s zijn wel leuk, varen een stuk stabieler en er is ook vaak live muziek aan boord.

Tussen de steden reizen we met de bus, die dezelfde naam hebben als de favoriete voetbalclub van mijn broertje: ADO. Die bussen gaan vaak strak op tijd, zijn lekker koel en zitten heerlijk. Tot ongeveer 5 a 6 uur, daarna is elke zithouding onaangenaam.

We hebben ook verschillende soorten taxi’s gebruikt. De grotere taxi’s, autocollectivo hebben we gebruikt om naar Chichen Itza te gaan. Een autocollectivo is een klein busjes dat vaste rondes rijdt maar pas vertrekt als het busje vol zit of de chauffeur het tijd vindt om te gaan. Dat voetbal hier trouwens heel serieus wordt genomen bleek toen er een 3 meter lange televisie in het taxibusje mee moest. Dat de helft van de passagiers daardoor niet normaal kon zitten maakten niemand wat uit.

Met de eerste voetbal wedstrijd van Nederlands elftal hadden we de liefste chauffeur van een ‘kleine’ taxi. Hij had ons in de ochtend al naar de tempel van Chichen Itza gebracht en heeft ons daar een paar uur later ook weer opgehaald. Toen we vertelden dat we graag voetbal wilden kijken, ging hij voor ons op zoek. Hij heeft ons langs verschillende cafés en restaurants gereden en ging elke keer weer verder vragen of ze ergens wisten waar er een groot scherm was. Uiteindelijk was het gelukt en keken we voetbal in een soort buffet restaurant waar grote families voor de zondag brunch kwamen. En ons breed toelachten als ze door hadden waarvoor we voor de tv zaten: Ollanda!!

En vorige week hebben we de nieuwe Maya trein uitgeprobeerd. Die bestaat ongeveer 2 jaar en alle stations zijn daarom ook gloednieuw en de treinen dus ook. Helaas gaan die niet verder naar het Westen van Mexico dan Palenque want tot nu toe is de trein echt onze favoriet.

Gisteren hadden we ons hoogtepunt van vervoer: een 12,5 uur durende busrit van San Cristobal naar Oaxaca. Gelukkig wel met veel tussenstops, de buschauffeur wisselde halverwege, en we hadden de mooiste uitzichten in de bergen. Ik heb inmiddels goede reisziekte medicijnen waar ik eerste uren lekker duf van wordt. Maar met honderden haarspeld-bochten krijg je anders hetzelfde als op een boot. Tijdens de bustoer kon ik tussendoor wel mijn lieve collega's van Pharos een beetje volgen tijdens hun Nacht van de Vluchteling loop. Het voelde heel dubbel om zelf geen meter te bewegen en te weten wat voor inspanning zij deden. Volgend jaar ben ik er weer bij!

Momenteel zijn we in de culinaire hoofdstad van Mexico, Oaxaca. Dus alvast een waarschuwing dat de aankomende foto's alleen maar over eten gaan.

Blog week 1

Sun, 07 Jun 2026 22:55:22 GMT

Vakantie

De vakantie is begonnen in Mexico. Het is 30 graden maar de gevoelstemperatuur is ongeveer 40 graden. We dachten dat wij even moesten wennen maar de eigenaren van ons huidige hotel hadden ook last van de hitte.

We zitten momenteel op eiland Holbox, vlakbij Cancun. En hebben echt een heerlijke suite is een mooi hotel waarvan je zo het strand op loopt. Er rijden geen auto's op het eiland, alleen golfkarretjes als taxi en er zijn geen verharde wegen. Dat geeft een extra vakantie-gevoel.

Joris en ik houden allebei erg van Mexicaans eten, en eten dat thuis ook wel vaker. Maar alles is lekkerder op de plek waar het vandaan komt. De tomaten ruiken lekkerder en de mango's smaken hier zoveel zoeter. We zijn al begonnen met een lijstje van eten te maken: "wat gaan we thuis zelf maken?" Ceviche en Huevos rancheros staan al op dat lijstje.

We drinken veel Margarita's en Mexicaanse biertjes. Witte wijn is hier niet te betalen, en staat ook niet vaak op de kaart bij restaurants. Maar eergisteren hadden we leuk contact met de eigenaar van ons hotel. En alsof hij wist dat ik er wel trek in had, schonk hij mij een witte wijn in van hun 'eigen' voorraad.

Joris heeft voor zijn 40ste verjaardag allemaal leuke dingen om te doen gevraagd. We hebben dus een lijst met opdrachten voor het hele jaar. En het eerste uitje was gisteren al. We hebben een boottocht gemaakt naar de Caribische zee. Het was uren varen, en ik was erg zeeziek. Maar het was de moeite allemaal waard. We gingen met walvishaaien zwemmen. Met een snorkel op kon je naast die enorme beesten zwemmen. Heel onwerkelijk en het maakte je echt wat kleiner. Helaas geen foto's van, want onder water. Dus google maar even op zwemmen met walvis haaien holbox. Dan heb je een goed beeld.

En dan de minder leuke dingen: veel muggenbeten, al vaker verbrand en zeeziek op de boot was echt minder. Maar het minder leuke krijgt ook niet meer dan deze zin in deze blog, want voor de rest genieten we alleen maar.

Morgen gaan we via Playa del Carmen door naar eiland Cozumel om te snorkelen, en Joris ook duiken. Over twee weken schrijf ik waarschijnlijk weer een update. Liefs Thea