Blog week 6
Voetbal
Eigenlijk had ik nooit gedacht dat ik een blog over voetbal zou schrijven. Maar zowel in Mexico, als in Costa Rica leeft het WK heel erg. We hebben de afgelopen tijd op zoveel verschillende plekken al een wedstrijd gekeken. Soms omdat het overdag zo warm is dat 2 uurtjes in de airco, of uit de zon een lekkere verkoeling is. Of omdat we op een bus, trein of ferry wachtten. Maar vaak omdat er overal op straat schermen staan, en je komt er niet onderuit. Met twee broers en een vader die alledrie van voetbal houden, heb ik deels geaccepteerd dat het een onderdeel van mijn leven is.
We hebben met de familie van mijn vader een WK-poule. Mijn broer Peter staat vanaf het begin bovenaan, en iedereen weet dat hij gaat winnen. Er is een aparte groepsapp gemaakt, omdat niet iedereen van de familie Duijnhoven van voetbal houdt. En ik vind het erg gezellig om op die manier contact te hebben. Door het tijdsverschil is mijn meest gestelde vraag: Wie kijkt er?
De eerste wedstrijd van Mexico keken we aan het begin van onze reis, op het eiland Cozumel. We zouden daarna de ferry terug naar het vaste land nemen. En de hele zaak was ingericht met vlaggen, versieringen en in elke hoek een groot scherm. In het restaurant in Chichen Itza werd ter plekke een nieuw tv-abonnement afgesloten om ons een wedstrijd van Nederland te laten kijken. We hebben daar een grote fooi achtergelaten om hopelijk de kosten mee te betalen.
Maar toen we in Mexico City aankwamen werd het echt feest. De wedstrijd tussen Mexico en Tsjechië wilden we eigenlijk op een buitenscherm in de stad kijken, maar toen het ging regenen zijn we een restaurant ingegaan. Daar werd het groot feest na afloop van de wedstrijd, en kwam ik achter het line-dans talent van Joris. Het leukste vond ik dat veel families met 3 generaties kwamen voetbal kijken. We hebben vrienden gemaakt met Marco en zijn familie, en zijn de volgende wedstrijd daar weer gaan kijken. Dat eindigde in tequila drinken met de 80+ oude vader van Marco en de polonaise. Na afloop was het chaos in de hele stad.


Op het vliegveld van Mexico City worden bovenaan het vertrektijdenbord de tijden van de wedstrijden van die dag genoemd. Wat je daar precies mee moet als je gaat vliegen weet niemand, maar het geeft wel de urgentie van het WK aan. En ook bij aankomst is Costa Rica was het in San Jose gelijk aan. Een winkel voor tv-schermen is ook een prima plek om voetbal te kijken, en bij het busstation werd zodra er gescoord was door Argentinië, de tv even hard gezet zodat iedereen die zat te wachten de stand wist. De wedstrijd tussen Belgie en Amerika hebben we in een oud vliegtuig gekeken in Manuel Antonio.
Mijn haat-liefde verhouding met voetbal is door de sfeer in Mexico tijdens dit WK toch echt naar de liefde kant gebracht. Wat een feest is het!
