Zoals beloofd schrijf ik in deze blog wat meer over waar we slapen. Maar allereerst dank voor alle lieve berichten na het ongeluk. We zijn inmiddels van de schrik bijgekomen. Al betrap ik mij er op dat ik soms uit voorzorg kijk hoe diep het naast de kant van de weg is. Vaak denk ik dan dat we het wel wel redden.
Tot nu toe hebben we geslapen op verschillende plekken:
4 hostels, waarvan 2 keer op een slaapzaal en 2 keer in een ‘privé’ kamer
1 keer in een Airbnb in Mexico City
1 keer bij vrienden Misha en María in Medellín
De rest in hotels waarvan de meeste keren op een kamer en soms hadden we meer een huisje of appartementje op een terrein.
We hebben drie keer in een ronde kamer geslapen. Toevallig alle drie de keren in Costa Rica. De eerste keer was in een soort iglo in Manuel Antonio. De witte huisjes waren rondom het zwembad geplaatst. Doordat het van binnen ook helemaal wit was ingericht gaf het heel veel rust. De tweede ronde variant was minder een succes. Het was een 2-persoons cyclinder kamer. Het zag er van te voren leuk uit, maar omdat het alle dagen regende in La Fortuna voelde het toch erg als kamperen. Onze laatste avond in de bergen sliepen we in een supermooi koepelhuisje met glazen ramen. Wat echt het gevoel was alsof je in de natuur sliep, en dan zonder muggen.
De meeste luxe slaapplek was ons verblijf aan het begin in Holbox. We hadden een ‘kamer’ van twee verdiepingen. Bij ons aankomst kregen we een heerlijke snack en welkomstdrankje. En het lag direct aan zee.
De minste luxe slaapplek wat het hostel in Oaxaca. We lagen op een tien persoonskamer. Nou hielp het niet dat we midden in de nacht aankwamen. Anders hadden we mischien gedurende de avond wat kunnen wennen aan de geuren in de kamer. Het was een vieze combinatie van zweet, bier en badkamer-dampen. Hierna waren we weer even klaar met grote slaapzalen.
De plek waar ik mij het meeste thuis voelden was bij María en Misha in Medellín. Ze hebben een prachtig huis en we hadden onze eigen badkamer. En ik werd blij van zoiets kleins als dat je met raam open kan slapen zonder dat je geprikt wordt door de muggen. En van weer zelf kunnen koken en wassen. We kregen elke ochtend Arepa met zachte kaas als ontbijt. En Joris en ik hebben een avond uitgebreid gekookt. We probeerden de heerlijk Sikil Pa’ak te maken die we in Quintonil aten. En keken BenB Vol liefde op de beamer.
